อุทยานแห่งชาติลำคลองงู และ ถ้ำเสาหิน

การเดินทางท่องเที่ยว อุทยานแห่งชาติลำคลองงู และ ถ้ำเสาหิน 

เราทุกคนล้วนเกิดมากับโรคร้ายที่ไม่มีทางรักษาหายโรคร้ายที่มอบนาฬิกาสีดำติดตัวเรามาตั้งแต่เริ่มหายใจโรคชรานาฬิกาที่ทำให้เราค้นพบคุณค่าของเวลาที่เหลืออยู่และจดจำทุกสรรพสิ่งที่ผ่านเข้ามาในการเดินทางของชีวิตผมเดินทางมายังหน่วยพิทักษ์ เขาพระอินทร์ หรืออุทยานแห่งชาติลำคลองงู ซึ่งได้ตั้งอยู่ที่อำเภอทองผาภูมิจังหวัดกาญจนบุรีเจ็ดชั่วโมงกับการขับรถมายังสถานที่แห่งนี้ในเวลาเที่ยงคืนอันเงียบสงัดกับอากาศที่เริ่มจะเย็นตัวลงเป็นช่วงเวลาที่ผมนั้นจะข่มตาลงให้หลับเพื่อที่จะได้เดินทางไปยังที่ผจญภัยที่รออยู่ในวันรุ่งขึ้น

ในเวลาหกโมงเช้าที่แสงแดดพร้อมกับหมอกแวะเวียนเข้ามาเยี่ยมเยียน ณ จุดกางเต้นท์ผมได้สลัดความงัวเงียออกและลุกขึ้นมาสัมผัสกับบรรยากาศยามเช้า อุทยานแห่งชาติลำคลองงูได้กำเนิดมาจากลำห้วยที่ไหลวนกัดเซาะเพิงเทือกเขาหินปูนจึงทำให้สถานที่แห่งนี้ได้เกิดเป็นโพรงถ้ำที่มีขนาดใหญ่รวมอยู่หลายแห่งผมได้นั่งรถมากับกลุ่มพี่ๆน้องๆที่เพิ่งพบหน้ากันในกลุ่มของเรารวมทั้งหมดเก้าคน ซึ่งเป็นเศษของกลุ่มเล็กกลุ่มน้อยที่มารวมกันและแน่นอนผม

ซึ่งได้มาคนเดียวกลุ่มนี่จึงเป็นกลุ่มที่เจ้าหน้าที่จัดให้อย่างเหมาะสมที่สุดในจุดหมายแรกของการเดินทางในเช้าวันนี้นั่นก็คือการเดินผ่านป่าไผ่เพื่อที่จะเดินทางไปยังถ้ำเสาหิน  ถ้ำเสาหิน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอุทยานแห่งชาติลำคลองงู ถ้ำ ซึ่งได้กกำเนิดหินงอกหินย้อยมาเป็นเวลานานนับล้านปีได้ก่อตัวเป็นเสาหินยักษ์ตามชื่อถ้ำทำให้เหล่านักท่องไพรรวมทั้งตัวผมคงไม่พลาดโอกาสมาสำรวจความสวยงามของสถานที่แห่งนี้สักครั้ง

และ ครั้งแรกที่ผมเคยได้ยินชื่อลำคลองงู บอกตามตรงว่ามันชวนให้ผมคิดถึงว่าที่นี่มันคงจะเต็มไปด้วยงูหรือเปล่าแต่แท้จริงแล้ว ชื่อลำคลองงู เป็นชื่อลำห้วยไหลวนกัดเซาะเพิงเทือกเขาหินปูนต่างหากฉะนั้นการมาท่องเที่ยวยังสถานที่แห่งนี้มัคงจะไม่ได้เกี่ยงกับงูแต่หากมันจะเกี่ยวกับนานาถ้ำที่มีลำคลองงูไหลผ่านซะมากกว่าหลังจากที่เดินมาได้ซักพักการสนทนาของคนในกลุ่มก็เริ่มจะออกรสชาติมากขึ้นตามประสานักเดินทางระหว่างเดินทางผ่านป่าไผ่

ถือว่าเป็นการเดินทางที่ไม่ยากเย็นเท่าไหร่นักแต่เมื่อเข้าสู่จุดกลางของเส้นทางการไต่หินเพื่อลงไปยังด้านล่าง ณ ที่ตั้งของถ้ำเสาหินก็เพิ่มความท้าทายขึ้นมากับการผจญภัยอย่างพอสมควรการไต่หินที่มีความชันลงไปนั้นสิ่งแรกที่ทุกคนหวาดเสียวก็คือในขากลับทุกคนต้องกลับมาปีนหินที่นี่ขึ้นไปอีกครั้งแต่ตัวผมก็ขอลืมๆเรื่องนี้ไปก่อนและขอคิดแค่ว่าสายน้ำลำคลองงูที่เย็นชื่นใจอยู่ภายภาคหน้านี้แล้ว

 

สนับสนุนโดย  BK8

เรื่องนี้ถูกเขียนใน แนะนำท่องเที่ยว และติดป้ายกำกับ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร